{{Intro}}

{{Subintro1}}


       คำเป็น คำตาย

       คำเป็น มีหลักการสังเกตดังนี้

        1. พยางค์ที่มีตัวสะกด แม่ กน กม เกย เกอว กง เช่น จน ส้ม เตย เกี่ยว สาย ลิง คง

        2. พยางค์ที่ประสมด้วยสระเสียงยาว เช่น นา มี มา หก แม่ สู้ ซื้อ ดู ปลา

        3. พยางค์ที่ประสมด้วย อำ ไอ ใอ เอา จัดเป็นคำเป็นเพราะมีตัวสะกด เช่น เห่า ใส ดำ ไว้

        หลักการจำ “คนเป็นนมยวง ๆ และต้องยาว”

       คำตาย มีหลักการสังเกตดังนี้

        1. พยางค์ที่มีตัวสะกด แม่ กก กบ กด เช่น เมฆ กราบ ชก ศพ โบสถ์ บาตร ออก

        2. พยางค์ที่ประสมด้วยสระเสียงสั้นเช่น เกะกะ และ สิริ โต๊ะ ปรุ

        หลักการจำ “คนตายอายุสั้นเพราะมันเป็นกบด”